مرا در بیستون بر خاک بسپارید که تا شبها

                                        غم بی­همزبانی را برای کوهکن گویم

بگویم عاشقم ، بی همدمم ، دیوانه­ام ، مستم

                                        نمی­دانم کدامین حال و درد خویشتن گویم

از آن گمگشته من هم نشانی آور ای قاصد

                                        که چون یعقوب نابینا سخن با پیرهن گویم

تو می­آیی به بالینم ولی آندم که در خاکم

                                        خوشامد گویمت اما در آغوش کفن گویم.